Westministerskie

nieruchomosci bydgoskie Jest to koronacyjna świątynia królów Anglii, słynąca z XIII wieku, za czasów świetlnych wtedy Henryków I, II, III, VII i VIII., gdzie przebudowę przeprowadziło kilku z nich. Opactwo Westminsterskie jako Kolegiata św. Piotra charakteryzuje się jednakowej wysokości wieżami, które jak na urok gotyku nie posiadają tej cechy, a zakończone są drobnymi pionowymi elementami skierowanymi ku górze. Także fasady angielskich kościołów są horyzontalne, znaczy linie o spadzistej strukturze. Fasady te zasłaniały swoją szerokością nawy i transepty, nie mają tego wertykalizmu co Francja. W XV i XVI wieku gotyk był pełen rozrostu i emanował siłą, gdzie kompozycje były skomplikowane geometryczno-architektoniczne, gwieździste, krystaliczne, wachlarzowe, w dodatku prezentacyjne były klucze sklepienne, zwisające jak rośliny, mające miejsce w Kaplicy Henryka VII w Westminsterze. Tutaj portale zmieniają się w ogromne nisze, a elementy mnożą się, gdzie tak samo jest ze sklepieniami, których niezliczona ilość wprawia w ruch całą świątynię.