Greckie

Słyną one ze specyficznej formy, którą tworzą izby, a wszystko to oparte jest na ścisłym planie koła, planie elipsodajnym. Domy greckie archaiczne wzorowano się na megaronie, czyli tzw. „dużej izbie”, charakterystycznej dla okresu starożytnego, gdzie nacisk był na takie budownictwo mieszkalne w owej kulturze. Wszystko wsparte na krótszym boku, a typowe temu czasowi kolumny podtrzymywały dach. Domy mieszkalne greckie wywodzą się z epoki archaicznej, a wszystko to dzieliło się na okresy: archaiczny (VIII – V w.p.n.e.). Następny okres to klasyczny, obecny w (V i IV w.p.n.e.), co zamyka okres hellenistyczny do 30 roku p.n.e. Dom grecki powstał w czasach archaicznych ( X – VI w. p.n.e.) pełnił on rolę domów szałasowych na planie koła. Dom Grecki był budynkiem drewnianym miał on izbę, która pełniła rolę mieszkalną, paliło się pośrodku ognisko, a światło wydobywało się poprzez otwór wejściowy. Domy greckie składały się z trzech części : dziedzińca wewnętrznego, pomieszczeń dla niewolników i pokojów dla mężczyzn andronu i kobiet w postaci gineceum. Dziedziniec wewnętrzny zastąpiono perystylem z basenem, dobudowano eksedrę.